Ιατροφαρμακευτική στήριξη των παιδιών του δρόμου στο Κάιρο Αιγύπτου

egypte1meg

 

 

Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην ενίσχυση της ιατρικής πρωτοβάθμιας περίθαλψης των παιδιών του δρόμου στο Κάιρο με τη στήριξη των υποδομών υγείας της αιγυπτιακής οργάνωσης, Hope Village Society, που δραστηριοποιείται στο Κάιρο

1. Η Χώρα

egypte2

Η Αίγυπτος, μια χώρα ογδόντα τριών εκατομμυρίων κατοίκων με ετήσιο ποσοστό αύξησης του πληθυσμού της 1,64%, βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες κοινωνικές αντιθέσεις, ανάμεσα στον πλούτο και την απόλυτη φτώχεια, τους ουρανοξύστες, τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα εκατομμύρια φτωχών που ζουν στις παραγκουπόλεις των υποβαθμισμένων αστικών και των φτωχών αγροτικών περιοχών.
Το ποσοστό των Αιγυπτίων που επιβιώνουν σε καθεστώς απόλυτης φτώχειας έχει αυξηθεί, παρά τη σχετικά ταχεία οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η αιγυπτιακή οικονομία παρουσίασε σωρευτική πραγματική αύξηση της τάξης του 21%, και ο ρυθμός ανάπτυξης επιταχύνθηκε σε 7,1 % κατά το οικονομικό έτος 2006-7. Παρόλα αυτά ένας στους πέντε Αιγυπτίους δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες διαβίωσής του.
Επίσημα η ανεργία ανέρχεται στο 10%, ανεπίσημα στο 25% τουλάχιστον.

Το 31,4% του πληθυσμού της χώρας είναι κάτω των 14 ετών. Μόνο το 57,7% των κατοίκων της γνωρίζει ανάγνωση και γραφή ενώ το 20% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα και άλλο ένα 20% λίγο παραπάνω από το όριο αυτό.
Ο αστικός πληθυσμός ανέρχεται στο 43% με ετησία αύξηση 1,8% ενώ το 22,5% του πληθυσμού στις αστικές περιοχές ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

2. Αιτιολόγηση
Ένα από τα πιο εμφανή φαινόμενα της φτώχειας είναι ο αυξανόμενος αριθμός των παιδιών του δρόμου.
Αλλά ποια είναι αυτά τα παιδιά;
Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν τον πληθυσμό των παιδιών του δρόμου σε 100 εκατομμύρια παγκοσμίως, ενώ ο αριθμός τους αυξάνεται καθημερινά. Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο παιδιά, μόνο στην Αφρική, πέφτουν θύματα εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης σε οίκους ανοχής, μπαρ και στους δρόμους. Πολλά αναγκάζονται να κάνουν δύσκολες και επικίνδυνες εργασίες και τραυματίζονται σε σοβαρά ατυχήματα.
Ο διεθνώς αποδεκτός όρος "παιδί του δρόμου" περιλαμβάνει τα εγκαταλελειμμένα και τα άστεγα παιδιά που έχουν μικρή ή καθόλου επαφή με τις οικογένειές τους και ζουν στους δρόμους. Πολλά από αυτά επιβιώνουν από
επαιτεία, μικροκλοπές, πορνεία ή κάποια άλλη περιθωριακή δραστηριότητα. Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται επίσης μια πολύ μεγαλύτερη ομάδα παιδιών που ζουν με τους γονείς τους, αλλά εργάζονται στους δρόμους για να συνεισφέρουν στην επιβίωση των πολυμελών οικογενειών τους. Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά προσφέρουν τις μοναδικές πηγές εισοδήματος για την οικογένεια εργαζόμενα ως μικροπωλητές, λούστροι, αχθοφόροι, ρακοσυλλέκτες, καθαριστές αυτοκίνητων κλπ.
Τα παιδιά του δρόμου ζουν μια οδυνηρή, επικίνδυνη και ανθυγιεινή ζωή. Εκτίθενται στη χειρότερη πλευρά της συμπεριφοράς των ενηλίκων, στερούνται την κάλυψη βασικών αναγκών, στέγης, οικογενειακής ζωής, αγάπης, εποπτείας, προστασίας και καθοδήγησης. Αποκλείονται από την πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγεία, την περίθαλψη και την ανάπτυξη. Η ανάγκη επιβίωσης ωθεί πολλά από αυτά στην επαιτεία και την παραβατικότητα ενώ τα περισσότερα πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης.

Τα παιδιά του δρόμου είναι γνωστό ότι πάσχουν από πολλές ασθένειες που οφείλονται στον υποσιτισμό και τις λοιμώξεις, όπως η αναιμία, η χολέρα και η φυματίωση, ενώ ζουν υπό τον συνεχή κίνδυνο των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Εκτίθενται επίσης σε μια ποικιλία τοξινών από το περιβάλλον στο οποίο διαβιώνουν καθώς και από τα τρόφιμα που καταναλώνουν. Βρίσκονται σε μόνιμο κίνδυνο κακοποίησης. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι το 86% εξ αυτών εντοπίζουν τη «βία» ως ένα σημαντικό πρόβλημα στη ζωή τους και ότι τα μισά από αυτά έχουν υποστεί κάποια μορφή βιασμού. Μεγάλο ποσοστό των παιδιών υποφέρει από ψυχολογικά και νοητικά προβλήματα που προκύπτουν από ένα αγχωτικό παρελθόν, τη δραματική αλλαγή στον τρόπο ζωής τους, τη χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, τη συναισθηματική επιθετικότητα, τις ψυχιατρικές διαταραχές ή μαθησιακές δυσκολίες.

Ο όρος "παιδιά του δρόμου" λαμβάνει στην τρέχουσα γλώσσα αρνητική χροιά καθώς η λέξη "δρόμος" συνδέεται με το έγκλημα, την αλητεία και την παραβατικότητα. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, δεν έγινε καμία προσπάθεια διάκρισης μεταξύ ανήλικων παραβατών και των παιδιών που ζουν και εργάζονται στους δρόμους .
Διεθνείς οργανισμοί έχουν κατηγοριοποιήσει τα παιδιά που επιβιώνουν σε
δύσκολες περιστάσεις σε δύο κύριες ομάδες: Α. στα παιδιά του δρόμου και Β. στα παιδιά της παραβατικότητας "delinquents". Και οι δύο ομάδες στερούνται των δικαιωμάτων τους, αλλά δεν πρέπει να συγχέονται. Ένα παιδί του δρόμου δεν έχει κατ' ανάγκη παραβατική συμπεριφορά. Ωστόσο, οι μελέτες δείχνουν πως η φτώχεια, η ανεπαρκής νομοθεσία και οι ισχύουσες κοινωνικές συνθήκες ωθούν παιδιά του δρόμου στο έγκλημα και την παραβατικότητα.
Πρόσφατα η UNICEF πραγματοποίησε μελέτες όπου διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν έως και ένα εκατομμύριο παιδιά που ζουν και εργάζονται στους δρόμους των πόλεων της Αιγύπτου, αν και το πρόβλημα είναι δύσκολο να προσεγγισθεί ποσοτικά με ακρίβεια. Σε κάθε περίπτωση, το φαινόμενο αφορά σε πολύ μεγάλους αριθμούς και βαίνει αυξανόμενο. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά βρίσκονται στο Κάιρο, στο Port Said και την Αλεξάνδρεια. Η ηλικία τους κυμαίνεται μεταξύ εννέα και δεκαοκτώ ετών, αν και η πλειονότητά τους εντοπίζεται στην ηλικία των δεκατριών ετών.
Σε αντίθεση με την κατάσταση στις άλλες χώρες της Αφρικής όπου ένα μόνο στοιχείο, όπως η ακραία φτώχεια, οι εμφύλιοι πόλεμου ή οι φυσικές καταστροφές είναι το κύριο αίτιο του φαινομένου, στην Αίγυπτο οι κύριες αιτίες του προβλήματος είναι πολυδιάστατες και σε συνδυασμό πολλών παραγόντων. Μελέτες έχουν αποδώσει τα αίτια του φαινομένου στην Αίγυπτο, στην ταχεία αστικοποίηση σε συνάρτηση της επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών, (τη φτώχεια, την ανεργία), την μείωση των κοινωνικών προγραμμάτων και την αποδυνάμωση των οικογενειακών δεσμών, την κακοποίηση και παραμέληση των παιδιών, την εγκατάλειψη του σχολείου και την παιδική εργασία. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά προέρχονται από τα φτωχά τμήματα της τοπικής αστικής κοινότητας. Ωστόσο, κάποια είναι μεγάλα παιδιά που μεταναστεύουν από αγροτικές περιοχές με την ελπίδα να βρουν εργασία.
Τα τελευταία χρόνια δεκάδες ανθρωπιστικές οργανώσεις στην Αίγυπτο καταγγέλλουν σημαντική αύξηση στα ποσοστά της παιδικής εργασίας. Η επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση έχει εξωθήσει πολλά παιδιά να εργάζονται επτά μέρες την εβδομάδα για να συνεισφέρουν στην επιβίωση των πολυμελών οικογενειών τους. Η UNICEF υπολογίζει ότι πάνω από 2 εκατομμύρια παιδιά μεταξύ 6 και 14 χρόνων στην Αίγυπτο εργάζονται πολλές ώρες ημερησίως, ενώ το μεροκάματό τους, που δεν ξεπερνά τα 4,50 δολάρια,
αποτελεί συχνά το μοναδικό εισόδημα της οικογένειας. Το 16% των εργαζόμενων παιδιών εγκαταλείπει το σχολείο ενώ το 19% δεν θα φοιτήσει ποτέ.

Πολλά από τα παιδιά αυτά καταλήγουν να ζουν και να εργάζονται στους δρόμους των μεγαλουπόλεων.
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία, όλα αυτά τα παιδιά εμπίπτουν στο δίκαιο για τα "παιδιά υψηλού κινδύνου", το οποίο υιοθετεί τη νομική έννοια της παραβατικότητας που, εξ ορισμού, καταδικάζει κάθε άτομο που έχει συμπληρώσει την ηλικία των 15 ετών και έχει κριθεί ένοχο για αδικήματα που τιμωρούνται από τον νόμο. Αν και ο νόμος κάνει διάκριση μεταξύ νεαρών παραβατών και νεαρών ατόμων, οι οποίοι υπόκεινται στο νόμο περί αλητείας, και οι δύο κατηγορίες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.
Όσον αφορά τους ανηλίκους κάτω των 15 ετών, δεν καθορίζεται ελάχιστο όριο ηλικίας για τη νομική υπευθυνότητα και έτσι ακόμη και παιδιά ηλικίας κάτω των επτά μπορεί να υποβληθούν σε καταδίκες.
Τα παιδιά αυτά συχνά συλλαμβάνονται και οδηγούνται σε αναμορφωτήρια όπου οι συνθήκες κράτησης είναι εξαιρετικά κακές λόγω του συνωστισμού, των ανεπαρκών υποδομών και της έλλειψης ειδικευμένου προσωπικού με τις γνωστές συνέπειες του εγκλεισμού και του κοινωνικού στιγματισμού.

Χάρη στις προσπάθειες των εθνικών και διεθνών οργανώσεων όπως η Hope Village, Caritas, Oxfam και UNICEF, η αρνητική στάση απέναντι στα παιδιά του δρόμου έχει αρχίσει να αλλάζει.
Η κυβέρνηση της Αιγύπτου και ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν αυτά τα παιδιά ως θύματα της κοινωνίας, των διαλυμένων οικογενειών και της φτώχειας και όχι ως εγκληματίες και υποκινητές της βίας.
Τα παιδιά του δρόμου αναγνωρίζονται πλέον ως κοινωνικό πρόβλημα που χρήζει επείγουσας προσοχής στην Αίγυπτο.

3. Το πρόγραμμά μας
Το προτεινόμενο πρόγραμμα ιατροφαρμακευτικής στήριξης των παιδιών του δρόμου στο Κάιρο, αποσκοπεί στην ενίσχυση της ιατρικής πρωτοβάθμιας περίθαλψης των παιδιών του δρόμου στο Κάιρο με τη στήριξη των υποδομών υγείας της αιγυπτιακής οργάνωσης, Hope Village Society, που δραστηριοποιείται στο Κάιρο.
Μετά από την καταγραφή και αξιολόγηση των αναγκών των ιατρικών κέντρων πρωτοβάθμιας περίθαλψης και των κινητών ιατρικών μονάδων σε ιατρικό εξοπλισμό, φαρμακευτικό και υγειονομικό υλικό καθώς και σε υποστήριξη από την ιατρική ομάδα της Fair Planet οι δράσεις του προγράμματος είναι οι ακόλουθες:

A. Διαδικασίες προμήθειας και παράδοσης της βοήθειας.
Συγκεκριμένα θα αγοραστεί ο παρακάτω εξοπλισμός για τη μαιευτική κλινική ανήλικων μητέρων του δρόμου:

Μαιευτικός υπέρηχος και εκτυπωτής
Sonicaid (Fetal Heart Detector)
Επίσης το σύνολο των υποδομών υγείας, θα καλυφθεί με:

Ηλεκτρικό κλίβανο
Φορητό ακτινολογικό μηχάνημα
4 πιεσόμετρα
4 στηθοσκόπια
50 θερμόμετρα
4 ιατρικές ζυγαριές με υψόμετρο
2 σετ εργαλείων και αναλώσιμα οδοντιατρικής κλινικής
2 σετ χειρουργικών εργαλείων
Υγειονομικό υλικό (γάζες, αντισηπτικά, χειρουργικές μπλούζες και μάσκες)
Φάρμακα πρωτοβάθμιας φροντίδας
B. Κάλυψη των υποδομών υγείας από την ιατρική ομάδα της Fair Planet.
Θα μεταβεί στο πεδίο τετραμελής ιατρική αποστολή η οποία θα στελεχώσει τις υποδομές υγείας για τη διάρκεια ενός μηνός.

Γ. Παραγωγή οπτικοαουστικού υλικού για την ευαισθητοποίηση των Ελλήνων πολιτών για το κοινωνικό φαινόμενο των παιδιών του δρόμου. Θα καταγραφούν μαρτυρίες από τις εμπειρίες των παιδιών του δρόμου καθώς και του ειδικού επιστημονικού προσωπικού με σκοπό την παραγωγή μικρού μήκους ντοκιμαντέρ. Το υλικό θα παραχθεί από τεχνικό εικόνας και ήχου που θα συνοδέψει την ιατρική αποστολή.

Δ. Διάχυση αποτελεσμάτων στα αιγυπτιακά και τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ε. Αξιολόγηση και οικονομικός απολογισμός.

4. Προϋπολογισμός

Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος ανέρχεται στο ποσό των 100.000 ευρώ.

5. Αναμενόμενα αποτελέσματα

Η βελτίωση υποδομών πρωτοβάθμιας περίθαλψης για τα παιδιά του δρόμου.
Η παροχή του αναγκαίου εξοπλισμού προάγει την αυτοδυναμία των κλινικών και των κινητών μονάδων και έχει ως αποτέλεσμα τη γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση των περιστατικών.
Η αύξηση της ιατρικής κάλυψης των χρόνιων και επειγόντων περιστατικών.
Η αποστολή ιατρικού δυναμικού στην περιοχή παρέμβασης θα στηρίξει το έργο του εντόπιου ιατρονοσηλευτικού προσωπικού το οποίο αντιμετωπίζει με δυσκολία τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των περιστατικών.
Η ενδυνάμωση του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού με την ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Το ιατρικό προσωπικό της Fair Planet διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση κρίσεων και στην οργάνωση λειτουργίας κλινικών ενώ το προσωπικό της Hope Village Society έχει ειδικευτεί στην αντιμετώπιση των παιδιών του δρόμου με αποτέλεσμα η ανταλλαγή της τεχνογνωσίας να ενδυναμώσει και τις δυο οργανώσεις.
Η συνέχιση και ο εμπλουτισμός της κοινωνικής δράσης του ελληνικού στοιχειού στην Αίγυπτο
Τα τελευταία χρόνια οι επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορους τομείς από γνωστούς Έλληνες επιχειρηματίες είχαν σημαντικά αποτελέσματα και πολύ θετικές προοπτικές στη χώρα. Η συνέχιση και ο εμπλουτισμός της κοινωνικής δράσης του ελληνικού στοιχείου από τους Έλληνες επενδυτές θα είναι ιδιαιτέρα σημαντικός για την ελληνική παροικία.
Οι Έλληνες του Καΐρου, από τα μέσα του 19ου και μέχρι τα μισά του 20ού αιώνα διέγραψαν μια πορεία συνεχούς προσπάθειας και ανάπτυξης, την ίδια ώρα που η Αίγυπτος άνοιγε το δικό της δρόμο προς την ανεξαρτησία και την αυτοδιάθεση. Στη διάρκεια αυτών των εκατό, περίπου, χρόνων και μέχρις ότου η ανατροπή του πολιτικού καθεστώτος οδηγήσει στη μαζική έξοδο των ξένων από τη χώρα, η καϊριανή παροικία η δεύτερη σε μέγεθος ελληνική παροικία της Αιγύπτου, μετά από αυτήν της Αλεξάνδρειας, δραστηριοποιήθηκε με επιτυχία στο χρηματοοικονομικό και εμπορικό τομέα και επέδειξε εξαιρετική κοινωνική δράση, ίδρυσε σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, ορφανοτροφεία καθώς και συλλόγους με πολιτιστική και φιλανθρωπική δράση. Αν και συρρικνωμένη σήμερα η ελληνική παροικία του Καΐρου, εξακολουθεί να δίνει το «παρών» στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα ως ζωντανό κύτταρο που δρα μέσα στην Αίγυπτο, στην καρδιά του αραβικού κόσμου. Συνεχίζει την πλούσια φιλανθρωπική, πολιτιστική, πνευματική και κοινωνική της δράση διατηρώντας εκκλησίες, σχολείο, νοσοκομείο, γηροκομείο, ξενώνα, και το νεοίδρυτο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο.
6. Φορείς υλοποίησης

Η FAIR PLANET συνεργάζεται για την υλοποίηση του προγράμματος με το Σύλλογο Ελλήνων Καΐρου και με την αιγυπτιακή οργάνωση Hope Village Society που δραστηριοποιείται κυρίως στην περιοχή του Καΐρου.
Κατά την υλοποίηση του προγράμματος οι αποφάσεις θα παίρνονται σε επίπεδο Δ.Ε. της Fair Planet, μετά από εισηγήσεις της ομάδας δράσης που διερευνά και οργανώνει το συγκεκριμένο πρόγραμμα, ενώ για την καλή λειτουργία έχει οριστεί γενικός συντονιστής με ευθύνη τη συνολική εποπτεία του προγράμματος. Επιπρόσθετα έχουν ορισθεί τα άτομα εκείνα που θα έχουν την ευθύνη της γραμματειακής υποστήριξης καθώς και την επιστημονική υποστήριξη. Η αποστολή της Fair Planet απαρτίζεται από επιστημονικό και εξειδικευμένο προσωπικό

Στοιχεία διαχειριστή προγράμματος:
Ονοματεπώνυμο: Μαρίνα Πιταροκοίλη
Τηλέφωνο: 210 9409519
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η οργάνωση «Hope Village Society» εργάζεται από το 1988 με τα παιδιά του δρόμου προσφέροντας τους ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη, στέγαση, οικονομική υποστήριξη μέσω προγραμμάτων μικροχρηματοδότησης (microfinance) καθώς και επαγγελματική κατάρτιση.
Η οργάνωση αυτή λειτουργεί τέσσερις παθολογικές και οδοντιατρικές κλινικές και τρεις κινητές ιατρικές μονάδες που παρέχουν πρωτοβάθμια περίθαλψη, τροφή, ρουχισμό καθώς και ψυχολογική υποστήριξη στα παιδιά.


Εκτύπωση